İsmail Erdemir

Bu kazdığım kaçıncı temel
Gömdüğüm kaçıncı ev
Durmuyor hiçbir şey yerinde
Buluşuyor bilmediğim kelimeler
Sahibini arayan bir şiirde
Kaç gündüz sığar ki bir geceye
Ya da kaç gece sığar
Dünyanın bir dönüşüne
Ne kadar uzaksın geçmişe
Ya da ne kadar yakınsın
Ölüm kokan bitişe

Bulutsu bir şehre veda ederken
Derlenir, toplanır bavulum ve gölgem
Dilim dolaşır, devrilirken cümleler
Artık seni anlatır mı sorular
Yoksa yutkunduğunda
Acıtır mı cevaplar
Tekrar yağmur olur mu
Gözünden kaçan bulutlar

Şimdi bekliyorum
Gölgemin sehpasına vurulacak tekmeyi
Ve rüzgar nereye savuracak
Gölgesiz bir beni

İsmail Erdemir…Mayıs 2006…Uşak