İsmail Erdemir

Yüklenir nazar kervanına
mavi boncuklar
kem gözlerin şehrine
uzun bir yolculuk başlar
gün olur dağlar kımıldar yerinden
gün olur yollar bir çıkmaza düşer
ateşli geceler geçer
titrer sıtma tutmuş bedenler
sabır tesbihinde kırılır taneler

Bakılmaz yeni doğan bebeklerin yüzüne
dualar okunur üflenir gözlere
bir feryat kopar irkilir herkes
yürekleri yakar her seferinde bu ses
dökülür tane tane mavi boncuklar toprağa
yeminler kurur, fasit gözlere korkulur bakmaya.

İsmail Erdemir...Ağustos 2006