İsmail Erdemir

Kalabalıklar, siyah ve ürkek
çığlıkları sessiz
ufukları hedefsiz
adımları yorgun
bulutlu başlarında
düşünce durgun.

Kalabalıklar, geceye düşmüş gölge
ne uzar ne kısalır
mekan değişir, zaman akar
adımlar hep yerinde sayar.

kalabalıklar, gözlerinde bir telaş
yumrukları havada
içlerinde derin korku
yalnız başlarına bir sükut
hepsi birden uğultu.

8.Kasım.2007

Etiketler: ismail erdemir, kalabalıklar, Şiir