SESSİZLİK
Sessizlik kör bir bıçak gibi
acıtır keserken yalnızlığımı
bütün boşluklar dolmuştur artık
ve yankılanır duvarlarda
kaybettiğim tanıdık sesler.
Sessizlik tane tane yağan kar gibi
beyaza boyar şehrin günahlarını
susmak hep iyi gelir
konuşmak kimsesiz bir evin
kapısını çalmak gibi.
Sessizlik bazen ben gibi
kayboluyor kendinin içinde
susmak azıcık ölmek gibi
ve ölmek kayboluyor sessizliğin içinde.
İsmail Erdemir
Etiketler: ismail erdemir, sessizlik, Şiir
3 Yorum:
Üstad yine harikasın!!! gönlüne, kalemine sağlık...
Begendim :)
Cok begendim. Detayli yorumlari daha sonra yazarim.
Sevgili dostlarım
Yorumlarınız için teşekkürler.
Değerli yorumlarınız inşallah sizlere daha güzel şiirler olarak geri dönecektir.
Yorum Gönder
Bu kayda verilen bağlantılar:
Bağlantı Oluştur
<< Ana Sayfa