SONSUZ ÇELİŞKİ
Oturdum gecenin
saltanatsız köşküne
sabahı bekliyorum
çatılmış kaşlarımla
direniyor gözlerim
zifiri karanlığa.
Bir umut yeşeriyor
karanlığın sonundan
sonra yine karanlık
içimde hüsran
gelgitlere esir oldu
ruhumdaki umman.
İsmail Erdemir
Etiketler: ismail erdemir, sonsuz çelişki, Şiir

0 Yorum:
Yorum Gönder
Bu kayda verilen bağlantılar:
Bağlantı Oluştur
<< Ana Sayfa