İsmail Erdemir

Kasvetli yolculuklarda
yarım kalmış uykulardan birindeyim
iğreti duruyor böyle olunca rüyalar
ne yana dönsem kulaklarımda uğultu
kararmış gökyüzüne bakan
nasipsiz toprakların gözleri benim
ağlamaklı ve sitemkar
hangi iklimlerin kurbanıdır
bu yağmursuz bulutlar
zamansız bitti zaman
ne yazık korkmuyorum
bakma umursamaz yazdığıma
eksilmiş dişlerimle
bir bir düşlerimi eziyorum
uyanmak iyi gelmiyor
eski bir fotoğrafı hatırlatıyor
şimdi aynalar
hergün biraz daha eksiliyorum
ben eksildikçe çoğalıyor yokluğum
tebessüm mazi
baharı gözlüyor hayaller
ve her gözümü kırptığımda
biraz daha alışıyorum karanlığa

Yolculuk bitti, uykular yine yarım.

İsmail Erdemir

Etiketler: delikli uyku, ismail erdemir, Şiir